Sunnudagur til sælu

Ég get illa hætt að hugsa um tónleikana í gærkvöldi. Er að upplifa sumt aftur og aftur. Það er svo ótrúlega notalegt að vera til hafandi verið þátttakandi í einhverju svona sérstöku eins og svona vönduðum listviðburði. Ég veit að ég er ansi háfleygur núna og eflaust er eitthvað annað en Emilíana sem spilar þar inn í. Samt sem áður er ég á því að það er ekki sjálfgefið og það er alls ekki á hverjum degi sem maður fær svona konfektmola upp í hendurnar. Jæja, yfir í aðra sálma. Sit nú eins og kalltípan (held hann hafi verið hagfræðingur) sem var einu sinni í spaugstofunni, raðaði öllu í kring um sig og svona vildi hafa allt nálægt sér. Ég er að horfa á Silfur Egils, er að blogga, fylgjast með Facebook, kaffibollinn er á náttborðinu við hliðina á bókinnni sem hefur ekki verið snert síðan í nótt. Svo sagði Bjarni Haukur að karlmenn gætu bara gert eitt í einu - KJAFTÆÐI:)

Í nótt sofnaði ég seint eins og undanfarnar nætur en sofnaði þá líka mjög vel. Ég er búinn að ákveða að fara með Sifjurnar mínar, Laufeyju og Kamillu, á jólaball í MK núna kl. 15:00. Ætla að monta mig af stóreignunum mínum. Kann samt ekki við að biðja Bjarna og Betu að koma með á jólaballið ;-) Væri kannski aðeins of langt gengið i montinu. Svo eru það karlakórstónleikarnir í kvöld kl. 8. Eintóm sæla, varla að ég nenni að fara að lúlla uppi á spítala í nótt en ég set bara traust mitt á að allt gangi vel og að ég verði útskrifaður á morgun, eins og planað er, og þurfi ekkert að koma þangað fyrr en eftir jól (og helst áramót) á ný. Hugsa sér að nú er að líða að því að það verði ár síðan ég greindist . . . . . . "drrrrrr búmm" burtu með svona pælingar, þessar dagsetningar skipta engu máli. ÞAÐ ER DAGURINN Í DAG SEM SKIPTIR MÁLI!

Við fórum á jólaballið í MK og það var bara mjög skemmtilegt. Ásthildur hafði náttúrlega verið á fullu í undirbúningnum eins og hennar var von og vísa. Sá um kakóið (held ég hafi drukkið 4 bolla með kúfuðum rjóma, nammmmm) og svo bakaði hún helling af jólakökum, rúllutertum og piparkökum. Mé er alveg sama þótt eitthvað af bakkelsinu hafi haft viðkomu í kæli eða frysti, þetta er allt saman fyrirhöfn. Kamilla Sif tók jólasveininum af talsverðri varúð svona fyrst en þegar hún uppgötvaði að hann var búinn að gefa henni blikkandi dót í barminn þá leist henni strax miklu betur á kauða. Við skemmtum okkur öll ágætlega, Laufey Sif rifjaði upp kynni sín af Sigríði sem kenndi henni íslensku í Rimaskóla á sínum tíma og mér fannst æðislegt að hitta svo marga af vinnufélögunum við svona skemmtilegar aðstæður. Eftir jólaballið komum við við í Nettó í Hverafold. Vantaði kartöflur og eitthvað smáræði fleira í hrygginn sem Birna ætlar að hafa í matinn í kvöld. Við björguðum því og brunuðum heim. þá var maturinn að fara inn í ofn (kl. 17 )þannig að þetta lítur allt saman vel út. Rétturinn heitir Lamb de Provenge og eftir að hafa gætt mér á þessum rétti þá verð ég að segja, íslenska lambið rokkar. Frábær matur og Birna hitti á eitthvað spes þarna. Kjötið hafði staðið úti í sólarhring og ég veit að það skiptir miklu máli en það var eitthvað meira en það. Hryggurinn ásamt kartöflum, sætum kartöflum, gulrótum og eitthverju fleiru grænmeti + krydd provenge sem Birna átti ekki en setti eitthvað Nóatóns lambakrydd í staðin var sett í ofnfast fat í 30 mínútur á 250°C. Síðan sett á borðið með meðlæti eins og grænum Ora baunum og rauðkáli og sultu. ÞETTA VAR BAAARA GOTT. Svo er bara að drífa sig á Karlakórstónleikana. Bjarni Grétar og Elísabet komu heim rétt áður en við fórum og fóru náttúrlega beint að fá sér að borða. Þau voru mjög hrifin af tónleikunum og sama sögðu foreldrar Betu. Við fengum fallega sendingu frá þeim (skreyttan konfektkassa) með þakklæti fyrir miðana á tónleikana. Ég ætla að blogga um tónleikana í fyrramálið því ég fer beint upp á spítala á eftir og verð ábyggilega latur að fara að standa í að skrifa seint í kvöld.

Mamma mia, kominn Laugardagur;-)

Mamma mía!!! Það var orðið em ég sofnaði með í höfðinu í nótt:-) Fékk sms frá Birnu minni kl. rúmlega 12:00. Þá var hún komin til Brynju vinkonu og þær sátu með gott í glasi og horfðu á diskinn Mamma Mía. Helv var ég ánægður með þær. Hefði náttúrlega verið skemmtilegast að vera með þeim. Atli hafði skellt sér í . . hmmm hvernig var sagan aftur . . . upp í hesthús. Ég vissi ekki að Atli ætti hesta :-))))) svona geta sögurnar orðið óóóótrúlegar. Ég hef greinilega sofnað með ljósin kveikt því þannig vaknaði ég um kl. 5 í morgun með bókina á bringunni. Gat lítið sofnað eftir það. Fékk morgunmatinn (mína uppáhaldsmáltíð) kl. 8:45 og eins og venjulega spændi ég hann í mig með bestu lyst. Fór aftur upp í rúm með bókina en fann að ég var mjög syfjaður enda datt ég út af fljótlega. Birna hringdi, hún var bara hress eftir gærkvöldið, hafði setið til kl. 3 hjá Brynju og Atla. Nánari útlistun kom á hesthúsamálinu. Auðvitað tengdist það Árna Birni vini Atla, hann tengist e-h hestum og/eða hestamönnum. Atli hafði meira að segja tekið fram betri svuntuna þegar hann kom heim og steikti egg og beikon handa stelpunum, svona á að gera þetta. Eftir að við Birna kvöddumst hringdi ég í mömmu til að láta hana vita stöðuna. Hún var auðvitað alsæl með að allt væri svona í lukkunnar velstandi. Alltafa gaman að hringja góðar fréttir til hennar, verður alltaf svo innilega glöð þessi elska. Ég var mældur (36,8:-) og allar aðrar tölur eftir bókinni líka svo þetta lítur allt saman vel út. Helgi (vakthafandi krabbameinslæknir) kom í heimsókn til að ræða hugsanlega útskrift eða heimferðarleyfi. Hanna hallast að því að ég fái að fara heim í leyfi yfir helgina með það í huga að útskrifast á mánudag ef allt gengur vel. Ég er sáttur við það (öryggið á oddinn;). Þannig að nú er allt komið í gang með undirbúning. Fara yfir lyfjamálin o.s.frv. jibbí. Aldrei þessu vant var maturinn frábær. Engu líkara en liðið ætli að tryggja að ég fara strax að sakna spítalans. Hjúkkan mín var að fara frá mér rétt í þessu. Ég má sem sagt fara heim núna og á að koma aftur á sunnudagskvöld og sofa hér aðfararnótt mánudags. Svo er stefnan sett á að útskrifa mig á mánudaginn eins og áður hefur komið fram í þessum þætti;-) Ég er kominn með öll lyfin skipulega pökkuð og merkt. Nú er ég að fara að pakka niður, Laufey Sif ætlar að sækja gamla kallinn. Hún kom stuttu seinna og nú er afi að monta sig og labbar með Kamillu um alla deildina. Hún vekur mikla lukku eins og við er að búast.

Þegar heim var komið var sest við eldhúsborðið og haldið áfram að borða Bakaríisdót og kjafta saman, hvað er betra. Birna þurfti að fara í búðarstúss svo ég fór að snúllast eitthvað, setja orðabækurnar inn á fartölvuna og svo lagði ég mig í 3 korter. Við ákváðum að bjóða foreldrum Betu á aðventutónleika Karlakórsins af því ég veit að þau hafa gaman af þeim. Valdi gat tekið frá fyrir mig miða og Bjarni Grétar fór fyrir mig og gekk frá þeim málum. Reyndar asnaðist ég til að senda hann í Langholtskirkju í staðin fyrir Hallgrímskirkju, maður er svo sannarlega á lyfjum. Hef ekki heyrt í Bjarna síðan en vona að þetta hafi allt saman reddast. Við Birna drifum okkur af stað út í Háskólabíó til að ná Emilíönu á réttum tíma. Fólk var að streyma að og allt að fyllast. Við hittum Sigríði kennara úr MK, kenndi reyndar Laufeyju í Rimaskóla á sínum tíma, hún minnti mig á jólaball MK á morgun kl 15. Kannski við skellum okkur, aldrei að vita. Kastaði kveðju á Tonny, gamla kunningja úr Álfheimabakaríi, þar sem hann straujaði ábúðarmikill fram hjá mér í upphafi tónleika. Lay Low hóf tónleikana með upphitun 20 mínútum of seint. Hún spilaði í hálftíma og náði að kynda vel upp í mannskapnum. Hún er gríðarlega mikil orginal tónlistarkona sem á auðvelt með að hrífa mann með sér.

Það sem hins vegar kom dálítið á óvart var að þegar hún var horfin af sviðinu var tilkynnt 20 mínútna hlé þar til Emilíana byrjaði. Það var greinilega bara gert í þeim tilgangi að selja léttvín og bjór. Svo sem allt í lagi ef tímaplanið hefði staðist en ég játa á mig smá pirring þegar pásan var farin að nálgast 40 mínútur. En þá steig drottningin á svið ásamt föruneyti sínu og byrjaði að spila eftir smá fát og fum í uppstillingu. Eftir það var ekki aftur snúið. Allur pirringur hvarf eins og dögg fyrir sólu og tónlistin greip mann heljartökum. Kátínuleg, nánast barnsleg, sviðsfram-koma Emilíönu gerði það einnig að verkum að þrátt fyrir að tónlistin væri heildræn og sinfónísk á köflum þá varð sjálft "showið" aldrei yfirdrifið á nokkurn hátt. Hún sagði sögur sem henni virtust detta í hug á staðnum, gerði grín að bandinu og vinum sínum og ruglaði jafnvel innkomur og lagaval á köflum. Hugsanlega hefur einhverjum þótt þetta draga úr fullkomnun á yfirbragði tónleikanna en fyrir mér undirstrikaði þetta hvað hún hefur tónleikaformið í raun vel á valdi sínu. Bandið er stórgott og fremstur meðal jafningja er Sigtryggur nokkur Baldursson sem fer algjörlega á kostum á slagverkinu. Sannkallaður virtuos sem gæðir lög Emilíönu því sem þarf án þess að gera nokkurn tíman of mikið. Við hittum Atla og Þórdísi, vinafólk Sigga og Guffu, bæði fyrir og eftir tónleika og ekki var annað að heyra en þau væru sammála okkur í hrifningunni.

Kom við á 11-E eftir tónleika og lét stelpurnar taka nálina úr handleggnum á mér þvú bæði var mig farið að verkja í legginn og svo voru umbúðirnar ansi bosmamiklar. Eftir það brunuðum við niður á Bæjarins Bestu og fengum okkur þjóðarrétt íslendinga, eina með öllu og kók. Það er að segja þetta fékk Birna sér en ég fékk mér tvær með tómat, sinnep og steiktum og kók (reyndar deildum við kókglasinu svo öllu sé nú haldið til haga). Á leiðinni heim heyrði ég í Atla vini, rammhásum, sá var ekki hress með Frostrósatónleikana í Laugardagshöllinni. Sagðist hafa stungið af úr húsi þegar klukkutími var eftir , farið út í bíl og hímt þar, þar til Brynja kom. ALDREI, ALDREI, ALDREI aftur skal ég láta draga mig í svona vitleysu sagði hann. Ekki einu sinni þótt ég fái greitt fyrir það. Ég er nú reyndar ekki viss um að hann sé að meina þetta síðasta;) En allavega fór ekki á milli mála að honum hafði slegið illilega niður við þetta brölt sitt. Nú er Birna farin að hrjóta svo vært og sætt við hliðina á mér að ég ætla að láta þetta duga í kvöld. Enda hætt að vera eitthvað vit í þessu röfli hvort sem er.

Siggi bró. Pípulagningar, reiði, gleði, menning o.fl.

Búinn að hugsa svo mikið um margt af því sem við Siggi bró vorum að fílósófera um í gærkvöldi. Þarf eiginlega að fá hann aftur sem fyrst:-) Friðbjörn (læknirinn minn) rölti fram hjá hurðinni minni kl. 8 í morgun. Stoppaði í hurðinni mjög sposkur á svip og sagði: Kl. 11 - sjáum til - lofa engu -
og var þar með farinn. Ég ætla bara að vera bjartsýnn áfram, flauta og blístra saman (prófiði það;) Er að reyna að laga (lesist:fikta) í uppsetningunum á bloggsíðunni. Þetta "Blogger" er greinilega bloggform frá tímum risaeðlanna. Ég er að hugsa um að reyna að fá smá aðstoð frá S. Sævarri svila mínum, þeim eðaldreng og reynslumikla blogghundi, til að hjálpa mér eitthvað með uppsetningar við tækifæri. Stofugangurinn (læknahópurinn) kom við hjá mér og það er greinilegt að allir eru meðvitaðir um að Friðbjörn er reiður og vill að ég komist í speglunina á eftir. Vonandi gengur þesi stríðsáætlun hans upp.
Hringdi í Sr. Önnu Sigríði Dómkirkjuprest og fjölskylduvin leyfi ég mér að segja. Hún er orðin svo ótrúlega tengd okkur eftir undanfarin ár og hefur reynst okkur eins og klettur. Það hefur lengi staðið til að fá hana til að setjast niður með fjölskyldunni í notalegt spjall og hún tók, eins og við mátti búast, vel í það. Stefnan er að hún hitti okkur í Berjarimanum kl. 15 á mánudaginn n.k. svo framarlega sem ég fæ heimferðarleyfi. Í verra fallinu myndum við hittast á spítalanum en mér hugnast það nú síður. Obbosí kl. er hálf ellefu og verið að ná í mig til að fara í speglunina, frábært. Meira á eftir. Birna var svo hjá mér þegar ég rumskaði uppi á herbergi. Allt gekk vel eftir því sem sögur herma. Einar Oddsson, sá sem tók mig að sér setti annað rör innan í stálrörið (þarf maður ekki að vera pípulagningamaður í svona verkefni). Ég var sársvangur eftir bröltið og pantaði te og ristað brauð með tilbehör. Núna þegar ég hef borðað líður mér nákvæmlega svona:

Nú er ég glaður

Nú er ég glaður á góðri stund

sem á mér sér.

Guði sé lof fyrir þennan fund

og vel sé þeim sem veitti mér.

Vitjað hef ég á vinamót

sem nú á sér.

Reynt af mörgum hýrleg hót

og vel sé þeim sem veitti mér.

Höfundur lags: Íslenskt þjóðlag

Höfundur texta: Hallgrímur Pétursson

Útsetning: Sigursveinn D Kristinsson

Bryndís og Hilmar smitsjúkdómalæknar komu og fóru yfir stöðuna. Smitgát vegna Klostredíums er lokið og þau eru helst á því að taka pásu í sýklagjöf í forvarnarskini. Verður skoðað betur á næstunni. Bjarni Grétar og Beta komu í heimsókn, frábært að fá þau í innlit. Þau voru bæði hress, bæði búin í prófum og einhver gleðskapur fram undan í kvöld að því að mér skilst. Bjarna gekk ekki alveg eins vel í eðlisfræðiprófinu og honum hafði búist við. Henn hafði reiknað með að taka 10 en sagði að prófið hefði verið svínslega erfitt og vorkenndi þeim sem ekki hefðu undirbúið sig vel. Sjáum til hvað kemur út úr þessu. Nú ætla ég að taka smá letikast og leggja mig. ...seinna... Knock, knock, Friðbjörn kíkti við. Hafði hitt Einar Oddsson og fékk ég nú nánari skýringu. Stífla í gallvegi fyrir neðan stálrörið. Hann setti plaströr sem dekkaði þann hluta svo nú á gallvegurinn að vera fóðraður. Skolaði svo allt gumsið út. Ég verð á sýklalyfjatöflum eitthvað áfram (skoðum forvarnarmálin seinna eins og Bryndís og Hilmar sögðu). Ef gulan fer (sem Friðbjörn reiknar með) þá fer ég heim. Tónleikar helgarinnar eiga alla vega að vera í lagi. Ergó: VIÐ FRIÐBJÖRN FÖRUM GLAÐIR INN Í HELGINA. Sigurjón bróðir hringdi, allir í hans koti með ælupest nema Erla frænka. Siggi hringdi líka og sagði mér að hann hefði farið ásamt iðnaðarmönnunum vestur á Mýrar og klárað að steypa í gólfið á bústaðnum;-) Það er frábært að það skuli vera frá, bara eftir að grunna og þá er húsið í raun orðið rykfrítt og tilbúið undir tréverk. Skemmir aðeins fyrir að það skildi koma upp ósamkomulag við Mársa frænda vegna uppgjörsins, en eins og ég hef alltaf sagt, forðast í lengstu lög að blanda saman fjölskyldu og peningum. Það er ávísun á vandamál. Birna hringdi og spurði hvort hún ætti að færa mér eitthvað að borða, þá var ég nýbúinn að fá matinn á borðið og sat og hámaði i mig. Ekki slæmur matur í þetta sinnið, kjötbúðingur með grænmeti og, það sem gladdi mig mest, kakósúpa með tvíbökum. Þannig að ég er bara saddur og sáttur núna:-) Birna var hjá mér í góða stund, við getum samglaðst yfir breyttri stöðu núna og vonum að ég geti farið heim á morgun. Hún skellti sér svo á Nings (enda ein að borða í kotinu) keypti sér svínapurusteik sem hún fór með heim, skellti hvítvíni í glas og huggede sig lidt, ég er bara helv. ánægður með mína. Annað kvöld ætlum við að sjá Emilíönu Torrini í Háskólabíói kl. 20:00 og á Sunnudagskvöldið eru aðventutónleikar Karlakórs Reykjavíkur í Hallgrímskirkju kl. 20:00. Vá hvað mig hlakkar til að drekka í mig menninguna með spúsu minni:-) Þaetta var farið að líta frekar illa út með speglunina óafgreidda og ég þar með hálflasinn. Allt í betri áttina núna. Fer að leggja frá mér tölvuna núna, enda búinn að sitja ansi lengi við, og halda áfram með Sólkrossinn. Hún fór nú bara hressilega í gang, náði einhvejum 60 bls. áður en ég lagði hana frá mér. Mér sýnist Óttar samt ekki alveg ná sama dampi og með Hnífi Abrahams í fyrra en það er nú reyndar alltof snemmt að dæma um það strax.

Að skola út mótorinn . . á skurðgröfu . . fyrir jól"

Náði að lesa 20 bls. í Sólkrossi Óttars áður en ég fór að sofa í gærkvöldi. Svaf ágætlega. Vaknaði með 37,7°C sem eru ekki góðar fréttir þar sem ég á að fara í speglun og fleira skemmtilegt á eftir. Reyndar var aðstoðarlæknir að abba fram hjá mér rétt í þessu. Hann sagðist EKKI halda að þessi hiti muni tefja málið "jibbí" Fagnaði full snemma, var sóttur og keyrður niður í speglun. En Ásgeir vill ekki taka mig inn fyrr en seinna í dag (seinastan í röðinni vegna smithættu:-( Up we vent again. Þetta verður einhverntíma eftir kl 14:00. Búinn að lesa fréttablaðið, er að byrja á Mogganum og mesta hættan er að ég verði orðinn svo svangur að ég éti blöðin. Nú væri gott að geta laumast í flatkökubirgðirnar sem ég á frá henni Guffu í ísskápnum í setustofunni namminamm. Mamma kom til mín í hádeginu. Var að koma beint úr tásupússi hjá Eygló og var alsæl. Sat hjá mér langleiðina til klukkan tvö. Þóra hans Árna kom við hjá mér, var á leiðinni í viðtal hjá Friðbirni. Frábært hvað hefur gengið vel hjá henni undanfarið, hún er laus við allan krabba, þarf bara að koma í eftirlit. Sama með Árna eftir því sem ég best veit, þarf bara að koma í eftirlit. Þóra átti tíma kl. hálf tvö þannig að hún kvaddi okkur en um sama leiti kom Ásgeir Theódórs rörasérfræðingur askvaðandi og eitthvað var hann verulega stressaður. Ég fékk á tilfinninguna að það væri eitthvað farið að þrengjast um aðgerðina mína en þegar ég spurði hann lofaði hann að reyna allt sem hann gæti til að koma mér að. Það endaði svo auðvitað þannig að kl. hálf þrjú komu læknir og hjúkka og tilkynntu mér að spegluninni hefði verið frestað til þriðjudags:-( Skýringarnar voru það mikið út og suður að ég nenni ekki einu sinni að hafa þær eftir enda verð ég bara pirraður aftur ef ég fer út í þá sálma. En hafi ég verið pirraður þá veit ég ekki hvaða orð ég á að nota um hana Birnu mína þegar ég hringdi í hana og sagði henni tíðindin. Hún var alveg öskureið og ég átti alveg eins von á henni akandi á skurðgröfu hingað niður eftir. Ég reyndi nú að róa mig niður enda vinnst svo sem ekkert við að hanga í fílu. Ég fékk þó að borða og nýtti mér það sko óspart, raðaði í mig ristuðu brauði og tei og óð svo í flatkökubirgðirnar mínar og borðaði þar til ég var að springa. Friðbjörn (minn mikli eðallæknir) kom við hjá mér kl. 5 og var ekki par hress með að frétta að spegluninni hefði verið frestað. Hann spurði hvort ég væri til í að vera fastandi í nótt og hann myndi sjá hvort hann gæti gert eitthvað með morgundaginn varðandi speglun. Þá er hann með annan lækni (Einar) í huga. Það var greinilega mjög þungt í honum og hann ekki sáttur með þessa þróun mála. Ég sagðist að sjálfsögðu vera til í að fasta og hann bað mig að hringja í sig kl 9 í fyrramálið ef ég væri ekki búinn að heyra í honum þá. Birna mín kom úr vinnunni, þreytt og líka bara pirruð yfir þróun mála. Við erum að vona að eitthvað komi út úr tilraunum Friðbjarnar með að redda tíma fyrir mig á morgun. Það væri frábært að koma þessu frá fyrir jafnvel þótt það setji eflaust mark sitt eitthvað á helgarheilsuna hjá mér. Ég skellti mér í sturtu og rakstur þegar Birna var farin og var eins og nýr maður á eftir, þvílíkur munur;-) Þegar ég kom úr sturtunni, hreinn og strokinn, var Siggi bró mættur á setustofunni. Hann þóttist ekki vera búinn að bíða lengi en mig grunar að það hafi nú verið talsverð stund. Hann kom með viðbót á lúpínuseiðið og brokkolíknippi. Að auki kom hann með 2 cd-diska sem einhver heilsugúrú hefur gefið út, ætla að kíkja á þetta við tækifæri. Við Siggi áttum langt samtal um heilsumálin í kjölfarið, mjög áhugavert samtal reyndar þar sem víða var farið og snert á ýmsum flötum. Margt höfum við rætt áður en tekið var á mörgu nýju. Þetta er þrælskemmtilegt umræðuefni og í grunninn held ég að við séum mjög sammála. Honum er mikið niðri fyrir hvað varðar áhrif lyfjaiðnaðarins og fleiri hagsmunaaðila á heilbrigðiskerfið og læknastéttina.

Björgvin Páll og "Stóra HK málið!!!"

Var að lesa fróðlega greina eftir Bjögga silfurdreng úr handboltalandsliðinu (nemanda minn úr bakaradeildinni) http://karenogbjoggi.bloggar.is/ Mér finnst þetta vel skrifað hjá Bjögga og sína vel að því fylgir talsverð ábyrgð þegar menn taka að sér að starfa við íþróttaþjálfun. Menn eru að fást við fólk (krakka) á viðkvæmum aldri og fáránlegt að nálgast 16 - 20 ára unglinga þannig að þeir séu bara viðskiptavara og hægt að gera við þá hvað sem er. Hér kemur sem sagt mitt svar til Bjögga (sem, mér til mikillar gleði, er nú orðinn Frammari;)

Þetta er dálítið fróðleg lesning Bjöggi minn sérstaklega fyrir mig sem stend svolítið á kantinum í þessu þ.e.a.s. þetta er ekki mál sem ég fylgdist mikið með. Mér finnst það bara áhugavert út frá þér sem fyrrverandi nemanda mínum í MK. Mér kemur það ansi dæmigert fyrir sjónir. þarna er metnaðarfullur strákur (jú, ég vissi alltaf að þú værir með skap;) að fást við hákarla sem vinna við svona mál alla daga. Þú ert svona heill og heiðarlegur drengur sem þolir ekki að hafa svona lausa móralska enda á eftir þér. Málið er því miður það að, hvernig sem maður reynir, þá verða alltaf svona „geðgóðar“ Migliusartýpur á veginum sem maður velur sér. Það verður bara að leiða þá hjá sér eins og hægt er, takast á við málin eins og þú hefur gert en samt án þess að taka þetta of mikið inn á þig, þarna voru aðrir gerendur, og þó klárlega þolandinn.
Ég finn að þetta hefur eðlilega haft talsverð áhrif á þig en þau hafa bara styrkt þig og opinberað litlu kallana í málinu. Ég er og verð alltaf Frammari og er að því leitinu ánægður með niðurstöðu málsins. Þannig er nú það . . . . . . .
Bestu kveðjur frá Ingólfi

Enn fleiri sýklar.... og Myrká

Ætlaði aldrei að sofna í gærkvöldi, klukkan var líklega orðin hálf tvö. Vaknaði um kl. 6. Dormaði reyndar talsvert eftir það með hléum. Morgunmaturinn var borðaður af sérlegri græðgi, hefur sjaldan bragðast betur þótt um væri að ræða sama matseðil og venjulega; hafragraut, LGG, ávöxt, ristað brauð með smjöri, marmelaði og osti og te. Sem sagt, óvenjugóð matarlist. Læknarnir á stofugangnum færðu mér þær gleðifregnir að til viðbótar við Klostredíum hefðu ræktast 3 bakteríur til viðbótar í blóðræktun hjá mér þannig að ég sé fram á viðbótar sýklagjöf í æð í u.þ.b. viku í viðbót. Þetta er nú að verða dálítill vítahringur en það þýðir svo sem ekkert að vera að velta sér upp úr þessu. Þetta verður bara að hafa sinn gang. Áætlunin með speglunina á morgun virðist ætla að standa, ég á að vera fastandi frá miðnætti og vonandi gengur þetta allt saman vel þ.e.a.s. að skola úr stálrörinu. Stuttu eftir að stofugangi lauk komu Bryndís og Hilmar? smitsjúkdómalæknar við hjá mér og fóru yfir allt þetta bakteríumál. Gerði nú lítið annað en rugla mig en ég bað þau um að koma þessum málum vel til skila til Ásgeirs Theódórs (sá sem sér um röramálin) og hans fólks. Þau voru sammála því og ætluðu að sjá til þess. Myrkáin rennur nú fram hjá mér með síauknum þunga eftir því sem spennan eykst, einungis 20 bls. eftir. Ég mun klára hana núna á eftir og þá tekur við Sólkross Óttars M. Norðfjörð. Guðfinna (mágkona) kom færandi hendi eftir hádegið. Hún færði mér mjólkurhristing sem er alltaf góður + flatkökupakka + 1 bréf af hangikjötsáleggi + eina öskju af smjörva. Nú er ég sem sagt orðinn sjálfbær með mat ef einhver leiðindi eru í boði. Ekki slæmt. Guffa sat hjá mér góða stund og spjallaði, hún var síðan á leiðinni . Guðlaug vinkona mín og vinnufélagi úr MK kom í heimsókn seinni partinn og bætti á sætindahliðina með Gullmolum frá Nóa (veit ekki hvernig maður endar ef svona heldur áfram;°) Það var gott að fá Gullu, kjafta svolítið og fá fréttir úr MK. Elli bróðir kom kl . 5 og spjallaði í klukkutíma, lætur þokkalega af verkefnum í AM en segir að bransinn kvíði janúar- og febrúarmánuðum. Maturinn kom á meðan Elli var hjá mér. Ekkert merkilegt, skinku / pastaréttur og rabbarbaragrautur með rjómablandi sem var reyndar fínn. Birna kom rétt fyrir klukkan sex, beint úr vinnunni og sat hjá mér í klukkutíma. Laufey Sif ætlaði að elda kjúklingabringur en Birna ætlaði svo að kíkja til Fjólu eftir matinn. Sigurjón bróðir kom við á leiðinni úr AM, var að vísu ekki beint að koma úr vinnunni heldur var hann að sprauta bíl fyrir Halla rafvirkja vin sinn. Fín aðstaða þar með sprautuklefa og allar græjur. Sigurjón stoppaði meðan dagvaktin var endurtekin og við horfðum á brot úr Stebba Hilmars, sveppaeitrunarþættinum ógleymanlega. Eftir að Sigurjón var farinn fór ég að slaka á, tölvast, lesa o.þ.h. "Fastandi"skiltið var hengt upp til að minna liðið á að éga má hvorki fá vott né þurrt frá miðnætti. Myrká liggur nú í valnum og eins og alltaf blandast tilfinningar þegar góð bók klárast. Gleði yfir að endirinn kemur í ljós, jafnvel þó hann hann sé stundum loðinn og óljós og svo vonbrigði vegna þess sem ósagt var og vegna þeirra viðbótarupplýsinga sem maður vildi svo gjarnan fá. Þessi bók stendur, að mínu mati, fullkomlega undir því að flokkast sem "góður" Arnaldur.

Nú hef ég rifið plastið utan af Sólkrossinum (ekki eftir neinu að bíða) merkt mér bókina og hefst nú lesturinn........

Klostredíum og fleira skemmtilegt

Skrítinn morgunn. Svaf ótrúlega mikið, þótt svefninn hafi verið gloppóttur þá var hann yfir það heila tekið 10 tímar (frá hálf 12 til hálf 10 í morgun). Ég hafði ekki einu sinni rumskað þegar morgunmaturinn var settur hjá mér sem yfirleitt um klukkan hálf 9 til 9. Mamma kom við hjá mér um klukkan 10, átti leið hjá. Sat hjá mér í góða stund sem var fínt. Eftir að hún var farin leyfði ég mér bara að vera latur, las smávegis, dútlaði í tölvunni og dormaði þess á milli. Ég uppgötvaði hvað var öðruvísi við rúmið, svefninn OG BAKIÐ frá fyrri nóttum. Þegar rúmið mið var fært milli herbergja þá höfðu vinkonur mínar viljað gera mér extra gott og settu eggjabakkadínu ofaná dínuna sem var fyrir. Ég er óvanur svona dínu og þess vegna var hún eitthvað að trufla mig. Ég ætla samt að láta reyna á þetta og sjá hvernig næsta nótt verður á eggjabökkunum:-) Ég las talsvert í Myrká Arnaldar, er líklega búinn með 2/3 af bókinni. Hún er fín, ekta Arnaldur, efnistökin ekkert rosalega umfangsmikil en listilega spunnið á milli til að teygja lopann. Svona geta bara meistarar. Atli vinur kom í heimsókn og færði mér konfektkassa, þær eiga eftir að fá að kroppa í hann hjúkkurnar sem snúast í kring um mig. Þá meina ég auðvitað kroppa í konfektkassann, ekki Atla;-) Birna kom svo þegar Atli var að tygja sig til heimferðar. Hún dreif mig á lappir, í fötin og út í göngutúr, engin miskunn þar. Nei, grínlaust þá var það auðvitað frábærlega hressandi og gaman að labba í götunum hérna við spítalann með þessum fallegu húsum og görðum og ekki skemma jólaskreytingarnar sem víða eru komnar upp. Þegar inn var komið var maturinn á borðinu og farinn að kólna, ekki að það breytti mjög miklu um gæðin held ég, frekar óspennandi að vanda. Eftir mat var lesið, horft á imbann, stússast í tölvunni, þessa dagana er það helst bloggið og Facebook sem slæst um tíma minn. Ég er að fást við dálítið skemmtilegt fikt á facebook sem heitir "where I´ve been" eða "hvar hef ég verið". Þá merki ég inn á heimskort staði, borgir og /eða lönd, sem ég hef komið til. Ansi skemmtilegt en merkilegt hvað maður hefur gleymt miklu af t.d. borgum sem maður hefur komið til. Alltaf að rifjast eitthvað nýtt upp og það er seinlegt að vera alltaf að fara inn aftur og aftur og bæta við.

Nú er klukkan að detta í tólf og nú ætla ég að fara að sofa.